Daar hoort natuurlijk een bloemetje bij

Het nieuwe huis van Corien

Vanavond zijn we met mijn vriendinnen van de "Stamping Queens" in het nieuwe huis van Corien. Overal staan mooie werkstukjes.

Voor hen die achter bleven

Gedicht van Toon Hermans

Weet je, er moeten mensen zijn,
 die bellen blazen en weten van geen tijd,
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst van mooiigheid.

Ze roepen van de daken
dat er liefde is en wonder
als al die anderen schreeuwen:
"Alles heeft geen zin". dan blijven zij roepen:
"Neen, de wereld gaat niet onder."
En zij zien in ieder einde weer een nieuw begin.

Zij zijn een beetje clown,
eerst hart en dan verstand.
En schrijven met hun paraplu
"I love you" in het zand,
omdat ze zo gigantisch in het leven opgaan

en vallen,
en vallen,
en vallen,
en OPSTAAN
Bij dàt soort mensen wil ik horen.

gedicht van Toon Hermans

Gekregen van Ed en Anke

Je kunt bijna niet geloven dat dit is geschilderd.

Gekregen van Rikie

Gekregen van Adrie

Butterfly Kisses

A last farewell

De kaart die ik eigenlijk niet wilde schrijven.

Lieve Yvonne,

We hielden zoveel van jou.

Bedankt voor je vriendschap.

An old Irish Blessing

May the road rise up to meet you,
May the wind always be at your back.
May the sun shine warm upon your face,
and rain fall soft upon your fields.
And until we meet again,
May God hold you in the palm of His hand.